Het eerste licht wat je ontstak is toen je geboren werd en je ouders, nadat Sinterklaas in december 1937 wel een erg lange baard had, je in de armen konden nemen. Opa en oma werden verlicht door hun lieve kleine meid.

In elke broer die na je werd geboren ontstak je ook een licht. Dat konden we merken aan de verhalen die ze afgelopen maandag nog naast je bed hebben verteld. De verhalen gingen over liefde, de warmte en natuurlijk de ondeugendheid van je. Sommige verhalen kenden we al, andere verhalen waren nieuw. Het was fijn om ze te horen.

Je ontstak een licht bij pa. Jullie samen hadden het goed en hadden het over verre reizen als de kinderen de deur uit zouden zijn. Maar ook de dagjes uit. Op zondagochtend om 5 uur in de auto en dan naar de Ardennen rijden om daar dan te lunchen bij een stromend beekje of een ijsje te eten.

Je deed het licht aan bij ons, je kinderen. Misschien ook bij de dochter die je nooit hebt mogen leren kennen en die nu waarschijnlijk met opa en oma samen bij je is. In ieder geval zijn we allemaal belast met hetzelfde gen voor humor. We hebben geleerd van je om in alles het positieve te zoeken en niet te snel te oordelen.

Het licht ging aan bij je “schone” kinderen zoals jij die vaak noemde. Zij hadden een lieve schoonmoeder die een grapje nooit uit de weg ging. Of ze op de juiste manier aanpakte. Zo was er een paasei omdat Holger had gezegd: “Ik kom alleen als er een paasei is”. Je nam ze zoals ze waren, zoals je dat altijd deed.

Het licht ging schijnen voor mensen die nieuw in ons land kwamen en die konden rekenen op je hulp om het Nederlands te leren, of de formulieren in te vullen. De inburgeringcursus had jij al meer dan 30 jaar geleden bedacht. En je licht scheen ook voor al die ander mensen die je leven binnenkwamen op welke manier dan ook.

Je licht schijnt verder door in je kleinkinderen. Op jouw manier en de situatie zoals die was, leerden zij dat de wereld er ook anders uit kan zien en dat het niet allemaal vanzelfsprekend is om gezond te zijn en te blijven. Je naam blijft ook want twee kleindochters dragen je naam verder.

Je hebt het licht aan gedaan in het verpleeghuis, waar de mensen die er werken geraakt werden door hoe je je tijd daar doorbracht. Altijd vrolijk, nooit boos, in voor een geintje en de mannelijke verplegers de stuipen op het lijf jagen. Of die keer dat je iemand, die net terug was van vakantie, naar je contactlenzen liet zoeken die je niet meer gebruikte. Ook die verhalen kwamen de afgelopen dagen boven en waren fijn om te horen.

Nu heb je je aardse licht uitgedaan, maar niet zonder je spirituele licht voor ons aan te doen. Het licht wat jij al die jaren hebt gegeven daar zou Philips jaloers op zijn!

Mams, je hebt in een ieder die je heeft leren kennen iets goeds achter gelaten……

Judith Meinders Schouten